 Kristinn Jónsson, trésmiður keypti lóðina þar sem nú er Frakkastígur 12 árið 1905. Hann byggði húsið á horni Frakkastígs og Grettisgötu og í desember sama ár fékk hann fyrsta brunabótamat hússins, sem þá var kallað brunavirðing. Þá voru skráðir þrír eigendur að húsinu, þeir Kristinn Jónsson trésmiður, Jón Vilhjálmsson skósmiður og Guðmundur Guðmundsson verslunarmaður. Upphaflega voru 26 herbergi í húsinu, 5 eldhús, þvottahús, gangar og geymslur. Í kjallara hússins var sölubúð og bakarí með gufukatli.
Árið 1907 eru fjögur heimili skráð í húsinu að Frakkastíg 12 með samtals 16 íbúum. Ekki er vitað hvenær Kristinn Jónsson trésmiður eignaðist allt húsið en Kristinn er betur þekktur undir starfsheitinu Vagnasmiður. Hann fluttist til Reykjavíkur árið 1904 og stundaði húsasmíði ásamt vagnasmíði en síðar varð vagnasmíðin að aðal starfi hans. Kristinn var fyrstur til að hefja vagnasmíð hér á landi og var smiðja hans til húsa á Grettisgötu en sú lóð varð síðar sameinuð Frakkastíg 12.
Þegar vagnar lutu í lægra haldi fyrir bílum hóf Kristinn að smíða yfirbyggingar á bíla. Hann er talinn fyrstur íslendinga til að smíða raunverulegar varanlegar yfirbyggingar. Þessi hús voru kölluð Kristinshús og voru landskunn. Í vagnasmiðju Kristins voru hinir landsþekktu skíðasleðar smíðaðir og var lager þeirra í kjallara íbúðarhússins. Margir lærðu smíð hjá Kristni, hann útskrifaði eina smið landsins sem fékk sveinspróf í vagnasmíði.
Þegar rekstri bakarísins var hætt í húsinsu notaði Kristinn kjallara hússins undir skrifstofuhald og bólsturverkstæði þar sem sæti í Kristinshúsin voru bólstruð.
Kristinn Jónsson var virkur í pólitík og voru margir fundir haldnir á heimili hans að Frakkastíg 12. Meðal annarra skrifaði hann undir þessa áskorun sem birt var í málgagni andbanningafélagsins „Varnar" í Reykjavík laugardaginn 30 september 1933
Áskorun.
Vér undirritaðir skorum hér með á íslenzku þjóðina, að greiða í haust atkvæði gegn því banni á aðflutningi áfengra drykkja, sem nú er í lögum.
Það er hverjum manni kunnugt, að þessi lög eru fótum troðin af öllum stéttum og flokkum manna, um land allt, og að aldrei hafa nein lög verið sett hér á landi, sem almennar hafi verið að vettugi virt. Reynslan sýnir, að lögin eiga ekki þá stoð í hugsunarhætti og réttarvitund þjóðarinnar, sem til þyrfti,að þau væri haldin og kæmu að liði. Og vér teljum þjóðinni vansæmd að því, að hafa í orði kveðnu lög í gildi, sem hún virðir jafnlítils sem bannlög sín...........
Í dag eru fimm íbúðir í húsinu ásamt veitingastaðnum Indian Mango sem er í kjallara hússins. Áður en kjallaranum var breytt í veitingastað voru reknar hinar ýmsu verslanir í húsinu. Nú er þar eldhús með öllum nauðsynlegum tækjum til indverskrar matargerðar, eins og tandoori kolaofni, innbyggðum kæliklefa, frysti, gufuofni, gas-eldunarlínu o.fl. Þar sem áður var kyndiklefi í kjallara hússins eru nú salerni fyrir gesti. Salurinn rúmar uþb. 40 gesti. Umhverfið er þægilegt og afslappandi.
Heimildir: Freyja Jónsdóttir, Tímaritið Dagur, Íslendingaþættir, 21. Tbl. 1999
http://www.timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=1224964
|
